Als de rook om je hoofd is verdwenen (29/01/2007)

Vorig jaar, tijdens één van die droevige regenachtige zomerdagen, was ik getuige van een behoorlijk genante scène in een uitermate verfijnd etablissement in Knokke, alwaar ik onbeschaamd genoot van een latte macchiato, opgediend met een assortiment van zinnenstrelende chocoladevariëteiten waarvan ik de leverancier trouwens daags nadien een mailtje heb gestuurd om hem persoonlijk te bedanken. Het was bij het ter hand nemen van mijn derde en laatste stukje chocolade met een verrassend aroma van kardemom, dat ik bruusk opgeschrikt werd uit mijn extase door een scène aan het tafeltje naast me.
Een scène, genant voor alle partijen, waarvan ik sedert 1 jan uari 2007 met de invoering van het rookverbod in de horeca, vermoedelijk geen getuige meer zal zijn...

Met een verwijtende vinger in de richting wijzend van ‘die kankerstok', blafte mijn buurman, een fatsoenlijke baby-boomer met veel te korte broekspijpen, de nochtans knappe dame links van hem geheel onverwachts af. Blijkbaar had ze de rook van haar Dunhill-sigaret met opzet zijn richting uitgeblazen, terwijl hij poogde te genieten van zijn Darjeeling-theewandeling. Wat mij in eerste instantie opviel, was het feit dat hij een ander assortiment chocoladevariëten had mogen ontvangen van de ober. Nadat hij de verbouwereerde dame de perfect verzorgde huid volgescholden had, veerde hij hevig gesticulerend recht, schaamteloos galmend in de richting van de uitbater dat hij net zijn laatste thee genuttigd had in deze zaak. Omdat hij nog snel een briefje van tien euro bij zijn theewandeling had gegooid - want zo zijn die gentlemen in Knokke- heeft in alle tumult gelukkig niemand gezien dat ik snel zijn chocolaatjes weggegritst heb. Opnieuw verrassend, doch ik wijk af...

We mogen niet meer roken op de trein, in het vliegtuig, in openbare gebouwen, op school tenzij met een ‘ stig matiserende' badge.
Als ik me goed heb laten informeren mag een Am erik aan in sommige staten zelfs geen sigaretje meer opsteken op straat...
Rokers worden behandeld als paria's, en nog net niet verantwoordelijk gesteld voor allen die sterven aan de gevolgen van passief roken en longkanker. Niet-rokers botsen in een dicht rookgordijn tegen elkaar op bij het betreden of verlaten van gelegenheden waar rokers verbannen worden naar de voordeur. Sommigen glijden uit over het tapijt van haa stig en minder haa stig uitgedoofde sigarettenpeuken.
Het beeld van mannen en vrouwen die wind en regen trotseren voor het obligate sigaretje, in de andere hand een kop koffie om de kou te verbijten. Je treft hen sedert 1 jan uari 2007 dus ook aan op de stoep van toprestaurants.

Of de verkoop van sigaretten al dan niet met 13 % gedaald is. Of er nu 4500 of 4503 jobs in de horeca verloren gaan of misschien helemaal geen. Hoe betrouwbaar de studie uiteindelijk is, die de tabaksindustrie door Ernst & Young heeft laten uitvoeren. Of het rookverbod de ultieme doodsteek is voor het bruine café om de hoek...
Ik laat het allemaal lieve r in het midden. Persoonlijk ga ik niet minder op restaurant, ik geniet niet noodzakelijk minder of meer van mijn latte macchiato.

Waar ik vooral mee bezig ben, is het positief effect van de invoering van dit rookverbod in restaurants op mijn beroepsactiviteit : homecookings. Want nu een sigaar roken, toch de perfecte afsluiter van een culinaire belevenis, ook niet meer mag, kunnen de restaurateurs van topgelegenheden hun sigarenkaart definitief opbergen, tenzij ze investeren in een exclusief rooksalon. Nog meer particulieren en zakenmensen opteren nu voor een homecooking en laten een kok bij hen thuis komen : onbeschaamd genieten van een heerlijk gastronomisch menu op topniveau, met een glas wijn uit eigen wijnkelder en nadien in alle vrijheid een sigaar of sigaret opsteken. Gelukkig mogen we nog roken in de privé sfeer van ons eigen huis, hoewel velen ook al buitengewipt worden door fanatieke kinderen en eega's.

Het tijdperk dat manlief de pantoffels en pijp aangereikt werd na een lange dag werk, is definitief afgesloten. Nu krijgt hij de pantoffels naar zijn kop gegooid als hij zelf de pijp ter hand neemt in de living.

Nu de rook om ons hoofd is verdwenen, is de gsm binnenkort misschien ook de pijp uit...

Lesley Arens