Als donderslag bij heldere hemel... (01/03/2006)

Famous last words van minder famous en burgerlijk brave Wim op het - op zijn minst gezegd - verrassende einde van de eerste aflevering van « de Topmanager » op VT4. In deze Vlaamse tegenhanger van het Amerikaanse « the apprentice » gaat Rob Heyvaert, de Belgische Donald Trump van dienst, op zoek naar een topmanager voor zijn in 1998 opgerichte Capco. En in dit internationaal georiënteerde dienstverlenend bedrijf is overduidelijk geen plaats voor brave, deugdzame, kuise en onopvallende jongetjes zoals mijn lieve Wim.

Hoewel mijn oorspronkelijk plan erin bestond alle 16 deelnemers aan deze nieuwe reality format volledig te kakken te zetten in een volgende column, voelde ik me al snel behoorlijk geïntimideerd en in beangstigende mate overdonderd door al dat jong geweld dat het, op de gemiddelde leeftijd van 27 en bovendien beladen met ronkende functietitels en indrukwekkende diploma's, schijnbaar al een heel stuk verder geschopt had dan een anonieme ziel zoals mezelve... op professioneel vlak althans.

Maar dat schijn al eens durft te bedriegen, werd al snel duidelijk toen de 16 uitverkorenen hun eerste opdracht tot uitvoering moesten brengen. Diederik, met zijn koffer vol diploma's, als ik zijn impressionante historiek erop nalees tenminste, was tijdens de eerste aflevering overduidelijk de sleuteltjes van al zijn koffersloten kwijt. Want als projectmanager van het mannenteam bakte hij er hoegenaamd niets ofte nougabollen van. De beloofde impact – wij gaan voor kracht -, zoals de naam van het team toch doet veronderstellen, bleef uit. Misschien hadden de mannen de keuze van hun teamleider beter niet in de handen van het lot gelaten, maar dat lot gewoon in handen gegeven van de vrouwen. De naamkeuze van het vrouwenteam was er alvast klets op: Hera, destijds verkracht in Kreta door haar tweelingbroer Zeus kende, na een nochtans veelbelovende huwelijksnacht van 300 jaar, een eerder ongelukkig huwelijk aangezien Zeus al eens naast de mythologische pot scheen te pissen. Na een lange vechtscheiding gaf Zeus zich uiteindelijk gewonnen. Alle meisjes aan de macht met andere woorden. Zo ook tijdens de eerste opdracht van deze afvalrace die erin bestond fruit met zoveel mogelijk winst te verkopen. De mannen gingen op zoek naar dé meerwaarde. De vrouwen naar de juiste productkeuze. Door aardbeitjes met maar liefst 150 % winst te verkopen, lieten ze de mannen een spreekwoordelijk poepje ruiken. In hun ronduit lachwekkend carnavalesk kostuumpje raakten de mannelijke fruitventers aan het station van Berchem hun vers geperst fruitsap niet aan de straatstenen kwijt, zelfs al boden ze het gratis aan. Slechte plaatskeuze, aldus Heyvaert en bovendien slechte productkeuze voeg ik er gaarne zelf aan toe. De 4 P's leken niet aan de jongens besteed. Dat mannen van Mars komen en vrouwen van Venus, dat wist ik al lang. Maar daarbovenop ligt de lat bij marketingstudies op Venus onmiskenbaar hoger dan op Mars. Ondanks het feit dat de dames, zo kennen we ons nietwaar, eerst een uurtje gediscussieerd hebben omtrent het al dan niet veranderen van outfit, leverden ze het ontegensprekelijk bewijs dat wij vrouwen ook zonder organisatie en structuur tot de beste resultaten komen en de mannen daarbij altijd ver achter ons laten.

Onder het mom van « Transparantie is een noodzaak » maakte Bruno Tuybens net op de dag van de grote première van de serie de lonen van de CEO's van een aantal overheidsbedrijven bekend. Didier Bellens van Belgacom krijgt jaarlijks 2 miljoen euro op zijn bankrekening, Johnny Thijs van de Post 800 000 euro en de toplui van de NMBS ‘slechts' 500 000 euro... wat nog altijd ruimschoots meer bedraagt dan de schamele 200 000 euro waarvoor ondermeer Claudia, Carolien, Valerie, Koen, Xavier en Carl zich gedurende enkele weken van hun mooie en minder mooie kantjes zullen laten zien.

Maar ik weid uit... terug naar Wimmetje, wiens exit nog maar eens het confronterende bewijs is dat er aan de top van de harde zakenwereld geen plaats is voor brave huisvaders.

En daar kan je donder op zeggen!

Lesley Arens

terug