Zitten uw borsten er warmpjes bij? (04/09/2005)

In de provincie West-Vlaanderen kunnen zwangere vrouwen sedert kort hun borsten letterlijk en figuurlijk in de hand nemen als rijkmakers! Rijk trouwen heeft hiermee als het ware voor West-Vlaamse mannen een extra dimensie gekregen, met dank aan het West-Vlaams liberaal ziekenfonds...

Met haar opmerkelijke slogan «natuurlijk kun je geld verdienen door je borsten te tonen» en haar (volgens sommigen seksistische en choquerende) ondersteunende beeld, wil het West-Vlaams liberaal ziekenfonds haar borstvoedingspremie in de kijker zetten (te interpreteren zoals u zelf verkiest !). Reclamemaker Wim Schamp, die ik niet idolaat vereer - en dan druk ik me nog zachtjes uit - mikt met deze campagne op een jong vrouwelijk publiek met een gezond gevoel voor humor. De jury voor ethische praktijken, door heerschap Schamp bestempeld als gefrustreerde post-achtenzestigers, vindt de campagne echter dermate pijnlijk dat ze plant de affichage ervan te verbieden.

Beste Wim Schamp,
mag ik als zwangere vrouw uit Oost-Vlaanderen, rijkelijk voorzien van een stel borsten én van een even rijkelijk gevoel voor humor, mijn mening omtrent uw borstencampagne kort doch krachtig ventileren.

Wist u dat België sinds kort zowaar over een team borstvoedingsspecialisten beschikt ? De vroedvrouwenopleiding van de katholieke hogeschool in Limburg startte vorig jaar namelijk met een postgraduaatopleiding lactatiekunde. Of borstvoeding nu beter is voor de baby of niet, of de baby nu meer of minder kans heeft op zwaarlijvigheid door aan moeders borst te hangen en in welke mate er een significant verband is tussen slechte schoolresultaten en al dan niet afgekolfde moedermelk, laat ik graag over aan bovenvermelde lactatiekundigen. Die lusten er vermoedelijk wel pap van!
Ik heb niet zozeer problemen met de fraaie, prikkelende en bovenal stimulerende blote borsten van de vermoedelijk beeldschone jonge deerne op de affiche van uw campagne, dan wel met de motivatie die u aanvoert om azijnpissers en pilaarbijters, zoals u de tegenstanders van uw campagne pleegt te noemen, terecht te wijzen. Uiteraard hoeft het tonen van borsten niet ranzig genoemd te worden indien bedoeld voor een campagne van borstvoeding. Maar op de opmerking vanwege de zogenaamde azijnpissers en pilaarbijters, dat deze borsten overduidelijk toebehoren aan een dame die nog nooit een kind op de wereld heeft gezet en vermoedelijk nooit van plan is borstvoeding te overwegen, reageerde u, de immer schampere Schamp : we konden toch in geen geval de borsten van een zwangere vrouw als beeld hanteren voor deze campagne : die vrouwen en dan vooral hun borsten zijn kapot en zien er vreselijk uit.

Ach mijnheer Schamp, als ik u op even arrogante en inquisitoriale wijze als de leden van de JEP eventjes mag onderbreken : ik ben niet kapot, en mijn borsten wijzen misschien niet zo steil naar mijn kin als deze van dat schone kind op uw affiche, maar behorend tot de doelgroep van deze campagne, pik ik uw hoogdravend vertoongedrag niet. U heeft geluk dat ik niet woonachtig ben in West-Vlaanderen, waar deze premie momenteel uitgereikt wordt.

Als ik tot slot nog even mag... op rijkelijk pathetische wijze opperde Schamp ter zijner verdediging dat hij op 2 dagen tijd geen nieuwe campagne kan bedenken. Misschien moet mijnheer Jamart, directeur van het West-Vlaams liberaal ziekenfonds maar eens aankloppen bij Scope. Dan kan Wim Schamp zich full time toeleggen op de carrière van dochterlief Tonya. Benieuwd of zij borstvoeding heeft gekregen...

Lesley Arens

terug